ଚିତ୍ର ବିଚିତ୍ର

ପୁଷ ପ୍ରବେଶିଲା ଧରଣୀ ହସିଲା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଫସଲ ଧରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସଜହେଲେ ବାପଘର ଯିବେ ଘେନି ଦାସୀ ପରିଚାରି । ଭାଳେଣୀ ପଡିଲା ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରେ କିଏ ପାଠିଏ

ମୋ ମନ ବଳିଛି ଦେଖିବି କାଳିଆ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ମଉଡମଣୀ, ଓଢ଼ଣ ଷଷ୍ଠୀରୁ ଘୋଡେଇ ହୋଇଛି ନୂଆ ଶୀତବସ୍ତ୍ର କିଣି । ଷଷ୍ଠୀରୁ ପିନ୍ଧିବ ମାଘ ଶ୍ରୀପଞ୍ଚମୀ ଜାଡର

କେବେ ଯାଇଥିଲି ମନେ ନାହିଁ ମୋର ଏବେ ଆଉ ଥରେ ଯିବି, ଦେଖି ପାରିଲେ ତୁ ଚିହ୍ନି ପାରିବୁ କି ନାହିଁ ମୋର ପୂର୍ବ ଛବି ।

ତୁମେ ନାମେ କିଏ କେତେ କଥା କୁହେ ଥଟା ମଜା ଗାଳି କରି, କିଏ କଳି କରେ ଅଭିମାନ ଭରେ ପ୍ରେମ ଭାବ ଭକ୍ତି ଧରି ।

କାଳିଆ ବଇଦ ଯାହା ଦେଇଥିଲେ ସେବନ କରୁଛି ନିତି, ଜପ ତପ ସେବା ଯାହା କହିଥିଲେ ସାଧୁଛି ମୁଁ ଦିନରାତି । ମନରେ ମୋହର ଅସ୍ଥିରତା ନାହିଁ

ଶୀତ ଆସି ଗୀତ ଲେଖେ ସବୁରି ମନରେ ସେ ଗୀତେ ସ୍ବର ସଜାଏ ପ୍ରୀୟା ତା କଣ୍ଠରେ (୦) ସାତ ସ୍ବରେ ବାନ୍ଧିଛି ସେ ଜୀବନ ତାହାର

କହିବି କହିବି ମନେ ମୁଁ ଭାବୁଛି କହି ପାରୁ ନାହିଁ ତୋତେ, ଏତେ ଦୂରେ ଅଛି କେମିତି କହିବି ଶୁଣି ପାରିବୁ କି ସତେ । କଥା

ଜଗତ ଜାକର ଯେତେକ କଳା ହେଲା ନିଅଣ୍ଟ, କଳାଶ୍ରୀମୁଖକୁ ନଆଙ୍କି ତାଙ୍କ ପୂରିଲା କଣ୍ଟ । ଶେଷେ ତାଙ୍କ ମନେ ପଡିଲା ତୁମ କଳାଶ୍ରୀମୁଖ, ଏତିକିରେ ଅଧା

କାଳିଆ ବଇଦ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରେ ବସିଛି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ, ନ”ଲୁଚେଇ ତାକୁ ସବୁ କହିଦେବ ଓଷଦ ଦେବ ତୁମକୁ । ସର୍ବବ୍ୟାଧି ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଓଷଦ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସିଏ

ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରର ରାଜା ତୁମେ ଜଗନ୍ନାଥ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ମଉଡମଣି, ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଖବର ତୁମକୁ ଅଜଣା ବିଶ୍ବାସ ହେଉନି ଶୁଣି । ତୋ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ କେତେ କେ ଆସନ୍ତି