ଚିତ୍ର ବିଚିତ୍ର

କାଳିଆ ତୋ କଳା କଳା ଡୋଳାକୁ ଚାହିଁ ଦିନ ମୋର ବିତିଯାଉ ଲୁହ ଗଡାଇ ମୋ ଦୁଃଖର ଲୁହ ତୋ ସୁଖର ଲୁହ ଝର ଝର ଝରୁଥାଉ

ସଖୀ ଗୋ ଆଗୋ ସଖୀ ଗୋ ଆସ କର ଦର୍ଶନ।।   ବୈଶାଖେ “ଚନ୍ଦନ” ଜ୍ଯେଷ୍ଠରେ “ସ୍ନାନ” ସ୍ନାନ ପରେ ଗଜ ବେଶ ଦର୍ଶନ।   ଆଷାଢ

ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ଦାଶ ପୁରୀ ଶ୍ରୀ ମନ୍ଦିର ରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ବିଗ୍ରହ ମାନବୀୟ ଲୀଳା କରୁଛନ୍ତି। ବର୍ଷା ଋତୁ ପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ଶୀତ ଋତୁ। ପ୍ରଥମେ

ପ୍ରଣାମ ଘେନ ହେ ମୋର କଳାଠାକୁର ।। ଘୋଷା ।। ତୁମ ପରି କିଏ କୁହ ଅଛି ନିଜର ଯେତେବାର ଡିକିଅଛି ଅନ୍ତରୁ ମୋର ତୋ କରୁଣା

କାହାକୁ ନ କହି ତୁମକୁ କହୁଛି ଭାବି ଅତି ଆପଣାର, ତୁମ୍ଭେ ମହାବାହୁ କା ଆଗେ ନ କହି କ୍ଷମାକର ଦଣ୍ଡିପାର । ଯାହା ଦଣ୍ଡଦେବ ସବୁ

ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ଦାଶ ପୁରୀ ଶ୍ରୀ ମନ୍ଦିର ରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ର ଆରାଧ୍ୟ ଦେବତା ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମାନବୀୟ ଲୀଳା କରୁଛନ୍ତି। ମାର୍ଗଶିର ମାସ

ଜନମ୍ ହେଲା ଦିନୁଁ ସହୁଛେ ଅତ୍ୟାଚାର୍ ହେଇଛେଁ ବଲି ନାରୀ ଛାତିକେ ପଥର୍ ମୁଁଇଁ କରି ଦେଇଛେଁ ରହିଛେଁ ଦମ୍ ଧରି । ପୁଅ ଜନମ୍ ହେଲେ

ଭକତ ଭକତି ଡୋରିରେ ବନ୍ଧନ ଅନୁଭୂତି ପ୍ରଭୁ କୁହ, ଯେତେ ଦୂରେ ଥାଅ ତା ଭାବ ଭକ୍ତିରେ କାହିଁକି ଅଥୟ ହୁଅ ! ରତ୍ନସିଂହାସନ ଥର ଥର

ଅନ୍ଧକରମୟ ରାତ୍ରିରେ ତୁମ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର କୁ ମୋ ଲୁହଝରା ଆଖି ଚାହିଁ ରହିଥାଏ । ମନେ ପଡେ ସେଇ ମିଛ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି, ତୁମେ ଦେଇଥିବା ଆଶା ଓ

ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ କାମ କରୁଥିଲି ବରଗଡ଼ ଡାକଘରେ, ଅଳପ ଦରମା ନ ଅଣ୍ଟଇ ତାହା ଛାଡିଦେଲି ତତପରେ, ବ୍ୟବସାୟ ଏକ କରିବା ପାଇଁକି ବଳାଇଲି ମୋର ମନ,