ଚିତ୍ର ବିଚିତ୍ର

ଆସ ସଖୀ ସର୍ବେ ଆସ କାଳିଆ ଡାକୁଛି ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରେ ଆସ ଗୋ ଯହିଁ ଦେଖିବ ଦ୍ବାଦଶ ଯାତ ସଜନୀ ଗୋ । ବୈଶାଖେ ଚନ୍ଦନ ଯାତ ଜ୍ଯେଷ୍ଠରେ

ଆସ ହେ ଭକ୍ତ ଆସ ଚାପ ଦେଖିବ ଆସ ହେ ।।ଘୋଷା।। ଗ୍ରୀଷ୍ମେ ବଇଶାଖ ଅତିବ ତପତ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗକୁ ବାଧା ହୁଏ ବହୁତ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗ ଶୀତଳ ଶ୍ରୀଜିଉ

ଆହେ ନୀଳଗିରି ତୁମ୍ଭ ସେବାରେ ମୋ ଦିନ ଯାଉ ସରି ।। ଘୋଷା।। ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗେ ଚନ୍ଦନ ଲେପୁଥିବି ଶ୍ରୀଗୀତଗୋବିନ୍ଦ ଗାଉଥିବି ତୁଳସୀ ଦୟଣା ମାଳ ଗଳେ ଦେଇ

ସର୍ବାଙ୍ଗେ ବୋଳି ଚନ୍ଦନ ନରେନ୍ଦ୍ର ସରେ ମଦନମୋହନ ଚାପଖେଳରେ ବଳିଛି ମନ । ସଙ୍ଗତେ ପଞ୍ଚସାଗର ଭୂଦେବୀ ଶ୍ରୀଦେବୀ ମୂରଲୀଧର ବଳରାମ ଚନ୍ଦନେ ବିହାର । ନନ୍ଦା

ଚକାନୟନ ଭଜି ଭଜି ଯାଉ ଏ ଜୀବନ ବାରେ ନ ଦେଲୁ ଦରଶନ ।। ଘୋଷା।। ତୋ ସେବାକୁ ଯୋଗ୍ଯ ନୋହି ଏଡେ ଅଭାଗା ଅଟଇ ପଚାରିଲେ

ଗ୍ରୀଷ୍ମେ ବଇଶାଖ ଜ୍ଯେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗେ ନିଦାଘ କଷ୍ଟ ଗୋ ଚନ୍ଦନ ବୋଳି ଖଣ୍ଡନ ରିଷ୍ଟ ସଜନୀ ଗୋ । ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ତପତ ଝାଞ୍ଜି ଅଙ୍ଗବାସ ଯାଏ

ଓଡ଼ିଶା ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ବେ ଭରେ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ପରକୁ କରେ ଆପଣା ତୁଟେ ଭବ ବାଧା । ପ୍ରେମରେ ନାଚେ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦେ ବିଭୋର ବିଭୁ ପ୍ରେମମୟ

ଅଧ୍ୟାପକ ଶ୍ରୀହେମନ୍ତ କୁମାର ଗନ୍ତାୟତ।   ନୀଳାଚଳ ନାଥ ଲୀଳା ଲଗାଇଛ ନୀଳ କନ୍ଦରରେ ରହି ହରି ମାନବୀୟଲୀଳା କର ଚକାଡୋଳା ବାରମାସେ ତେର ଯାତ କରି

ଚନ୍ଦନ ବୋଳି ମଦନମୋହନ ନରେନ୍ଦ୍ର ସରକୁ କଲେ ଗମନ, ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗ ଶୀତଳ ଚିନ୍ତାରେ ମନ ଚାପ ଖେଳିବେ ଜଗତମୋହନ। ଆନନ୍ଦେ ଉଛୁଳି ଉଠୁଛି ମହୀ ଭୂଦେବୀ ଶ୍ରୀଦେବୀ

ଚାହିଁ ଦେଲେ ବାରେ ଚକାନୟନକୁ ପାପ ତାପ ଦିଏ ଧୋଇ, ଏ ଭଳି ଠାକୁର ସାରା ଜଗତରେ ଖୋଜି ଖୋଜିପାଏ ନାହିଁ । ରାମେଶ୍ଵର ଗଲି ଦ୍ଵାରକାକୁ