ଚିତ୍ର ବିଚିତ୍ର

ହେମନ୍ତ କୁମାର ଗନ୍ତାୟତ ଜଗତର ନାଥ ଆହେ ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ମୁଁ କରି ଅଛି ବିରହେ ବସିଛି ତୁମକୁ ଖୋଜୁଛି ଲୋଡ଼େ ନାହିଁ ଆଉ କିଛି ।।

ହେମନ୍ତ କୁମାର ଗନ୍ତାୟତ ରଥର ଉପରେ ଜଗା ତୁ ଥିବୁରେ ପଥରେ ମୁଁ ଚାହୁଁଥିବି ରଙ୍ଗ ଅଧରରେ ହସୁଣ ଥିବୁରେ ତୋ’ ମୁଖ ମୁଁ ଦେଖୁଥିବି ରଥର

ଅଧ୍ୟାପକ ହେମନ୍ତ କୁମାର ଗନ୍ତାୟତ ଦେଖେଲୋ ମିତ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରେ ଯାତ ଦାଣ୍ଡକୁ ଆସିବେ କମଳାକାନ୍ତ ସଜାଇ ହୋଇଛି ବଡ ଦେଉଳ ବାଜିଲାଣି ଦାଣ୍ଡେ ଘଣ୍ଟ ମାଦଳ ।।

ଅଧ୍ୟାପକ ହେମନ୍ତ କୁମାର ଗନ୍ତାୟତ ନୀଳାଚଳ ନାଥ କାଳିଆ ସାଆନ୍ତ ଭାଇ ଭଉଣୀକୁ ନେଇ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ସେବକ ସଙ୍ଗରେ ଆସନ୍ତି ମନ୍ଦିରୁ ସେହି ସାତ ପାହାଚରେ

ଉଠ ଉଠ ହାଟ ସାର ମଠ କାହିଁକି ଉଡୁଛି କାଳଛଞ୍ଚାଣ ଜଣା ନାହିଁ କି।। ଘୋଷା।।   ହାଟ ସରିଗଲେ ବାବୁ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଯିବୁ ବାଟ ଚାହିଁ

ଶାରୀ ଡାକୁଥିଲା ହରେ ରାମ କୃଷ୍ଣ କର୍ଣ୍ଣଡେରି ଶୁଣୁଥିଲି, ଯେତେ ଚେଷ୍ଟାକଲି ଡାକି ନ ପାରିଲି କଣ୍ଠେସ୍ବର ନାହିଁ ବୋଲି । ଜନମ ଦେଇଛ ମରଣ ରଖିଛ

ଚରଣେ ଶରଣ ଦିଅ ହେ ମଣିମା କୃପା ନେତ୍ରେ ବାରେ ଚାହିଁ, ବାହୁଡା ବେଳରେ ବୈଷ୍ଣବାଗ୍ନି ଦେବ ଏ ପିଣ୍ଡ ଦହନ ପାଇଁ । ଜନନୀ ଜଠରେ

ସରି ସରି ଆସୁଅଛି ଚନ୍ଦନ ଯାତ ଭଉଁରୀରେ ଯାତ ଶେଷ ଭ୍ରମ ଲୋ ମିତ । ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଏକୋଇଶ ଦିନ ବାହ୍ଯେ

ଦେଖ ଦେଖ ଆସୁଛନ୍ତି ମଦନମୋହନ ରାଧିକା ଦୁତିକା ପାର୍ଶ୍ବେ ବଡ ଶୋଭାବନ। ମଣିବିମାନେ ଆସନ୍ତି ଦାଣ୍ଡେ ଝୁଲି ଝୁଲି ରାମକୃଷ୍ଣ ବସି ହସୁଛନ୍ତି ଖିଲି ଖିଲି ।

ମା” ସିଂହବାହିନୀ ଭବାନୀ ଶିବାନୀ ଖଣ୍ଡାଖର୍ପର ଧାରିଣୀ, ବିଘ୍ନବିନାଶିନୀ ଅଭୟଦାୟିନୀ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନକାରିଣୀ । ବରଦା ଶାରଦା ମା” ଅଭୟମୁଦ୍ରା ମହାମାୟୀ ଯୋଗନିଦ୍ରା, ତୋ କୃପା ବଳରେ