ଚିତ୍ର ବିଚିତ୍ର

ଉଠ ଉଠ ହାଟ ସାର ମଠ କାହିଁକି ଉଡୁଛି କାଳଛଞ୍ଚାଣ ଜଣା ନାହିଁ କି।। ଘୋଷା।।   ହାଟ ସରିଗଲେ ବାବୁ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଯିବୁ ବାଟ ଚାହିଁ

ଶାରୀ ଡାକୁଥିଲା ହରେ ରାମ କୃଷ୍ଣ କର୍ଣ୍ଣଡେରି ଶୁଣୁଥିଲି, ଯେତେ ଚେଷ୍ଟାକଲି ଡାକି ନ ପାରିଲି କଣ୍ଠେସ୍ବର ନାହିଁ ବୋଲି । ଜନମ ଦେଇଛ ମରଣ ରଖିଛ

ଚରଣେ ଶରଣ ଦିଅ ହେ ମଣିମା କୃପା ନେତ୍ରେ ବାରେ ଚାହିଁ, ବାହୁଡା ବେଳରେ ବୈଷ୍ଣବାଗ୍ନି ଦେବ ଏ ପିଣ୍ଡ ଦହନ ପାଇଁ । ଜନନୀ ଜଠରେ

ସରି ସରି ଆସୁଅଛି ଚନ୍ଦନ ଯାତ ଭଉଁରୀରେ ଯାତ ଶେଷ ଭ୍ରମ ଲୋ ମିତ । ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଏକୋଇଶ ଦିନ ବାହ୍ଯେ

ଦେଖ ଦେଖ ଆସୁଛନ୍ତି ମଦନମୋହନ ରାଧିକା ଦୁତିକା ପାର୍ଶ୍ବେ ବଡ ଶୋଭାବନ। ମଣିବିମାନେ ଆସନ୍ତି ଦାଣ୍ଡେ ଝୁଲି ଝୁଲି ରାମକୃଷ୍ଣ ବସି ହସୁଛନ୍ତି ଖିଲି ଖିଲି ।

ମା” ସିଂହବାହିନୀ ଭବାନୀ ଶିବାନୀ ଖଣ୍ଡାଖର୍ପର ଧାରିଣୀ, ବିଘ୍ନବିନାଶିନୀ ଅଭୟଦାୟିନୀ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନକାରିଣୀ । ବରଦା ଶାରଦା ମା” ଅଭୟମୁଦ୍ରା ମହାମାୟୀ ଯୋଗନିଦ୍ରା, ତୋ କୃପା ବଳରେ

ଦେଖ ଦେଖ ଆସୁଛନ୍ତି ମଦନମୋହନ ରାଧିକା ଦୁତିକା ପାର୍ଶ୍ବେ ବଡ ଶୋଭାବନ। ମଣିବିମାନେ ଆସନ୍ତି ଦାଣ୍ଡେ ଝୁଲି ଝୁଲି ରାମକୃଷ୍ଣ ବସି ହସୁଛନ୍ତି ଖିଲି ଖିଲି ।

ଅଧ୍ୟାପକ ହେମନ୍ତ କୁମାର ଗନ୍ତାୟତ ଆହେ ମହାବାହୁ ତୁମେ ଥାଉ ଥାଉ କାହାଗେ କହିବି ଦୁଃଖ ଆଉ ସବୁତ ଜାଣିଛ ମଉନେ ବସିଛ ତୁମ ଆଗେ ମୋ’ର

ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗେ ଚନ୍ଦନ ବୋଳି ମଣିବିମାନେ ବିଜେ ବନମାଳି ଗୋ ଦେଖ ଆସୁଛନ୍ତି ଢଳି ଡଳି ସୁଜନେ ଗୋ । ବାଜୁଛି ବୀର କାହାଳୀ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡ ପଡୁଅଛି ଉଛୁଳି

ତୋ କଳାଶ୍ରୀମୁଖ ହରେ ମୋର ଦୁଃଖ ପ୍ରଭାତେ ଦର୍ଶନ କଲେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନେ ଦର୍ଶନ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ଜ୍ଞାନ ରାତ୍ରେ ସୁଖ ନିଦ୍ରାଭଲେ । ସ୍ବପ୍ନରେ ଦର୍ଶନ କଲେ